Wysoka wrażliwość - Hochsensibilität

Wysoko wrażliwa osoba tzw. WWO to nie osoba przewrażliwiona, zbyt delikatnie itp. To taka chodząca antena odbierająca zbyt wiele sygnałów niż powinna.  Nawet jeśli nie chce, to i tak widzi i czuje więcej niż inni. Wyczuwa nastroje, napięcie,  co dobre i złe szybciej niż ktokolwiek inny. Patrząc na kogoś, na jego twarz, postawę, słysząc brzmienie głosu np. przez telefon, wie już więcej niż jej towarzysz bądź rozmówca. 

Oczywiście na tym nie koniec i to wcale nie jest takie fajne, bo przeciez głowa, mózg musi teraz to wszystko przerobić,  czemu ten ktoś tak ma, czy nie trzeba mu pomóc, zajmujemy się kimś, gdy ta osoba wogóle nie ma o tym pojęcia. 

Rejestrujemy więcej niż inni, cieszymy się jak dziecko z drobnostek, również tak jak małe dziecko cierpimy od nadmiaru przeżytych wrażeń. Może nie krzyczymy i płaczemy w głos,  ale na przykład nie możemy zasnąć,  lub odwrotnie jesteśmy tak zmęczeni że nie jesteśmy w stanie się obudzić, dopóki nie odeśpimy do końca. 

Co może wpływać i męczyć wysoko wrażliwą osobę: bardzo aktywny i pełen wrażeń dzień, zbyt duże tłumy,  za głośna muzyka przez dłuższy czas, głośne towarzystwo i każdy kogo to dotyczy mógłby coś pewnie jeszcze dopisać. 

Oczywiście błędem jest unikanie wyżej wymienionych wrażeń. Wręcz przeciwnie trzeba ich doświadczać,  ale z umiarem dla swojego własnego dobra i samopoczucia. Tak żeby każde przeżycie wprawiło nas w dobry nastrój i pozostawiło wspomnienia i tak pozytywnie zmęczyło. 

Wszystko trzeba dozować, żeby potem nie odchorować.

Tak jest w moim przypadku. Nie znoszę stanu, gdy wewnątrz mnie czai się strach a ja nie wiem czego mam się bać, ale już się na zapas boję. Gdy nagle beż powodu robię się niespokojna, trzęsę się i myślę co będzie, co się znowu wydarzy. Oczywiście umiem już wyjść z tych stanów, nie kontynuować katastrofizowania, zająć się czymś co sprawia radość, lub wsłuchać się w siebie by odkryć skąd się to wzięło, gdzie się ukryło, co chce mi powiedzieć. 

Długi fajny dzień, pełen wrażeń, albo da mi nową pozytywną energię na kolejny dzień, albo sprawi że będę chora, dosłownie z gorączką, przeziębieniem z niczego, bólem całego ciała i brakiem siły by się podnieść. Ciało daje znać, że było za dużo, że przasadziłam. 

To jest bardzo ciekawy i rozległy temat, również popularny w literaturze. 

Ja spotkałam się tym pojęciem w klinice i chętnie rozwijam i uczę się więcej, tak by sobie pomóc, by wiedzieć to co powinnam.

Więc jeśli pomogę tym wpisem jeszcze komuś, to proszę bardzo. 

Ein hochsensibler Mensch ist kein überempfindlicher, zu empfindlicher usw. Mensch. Er ist eine wandelnde Antenne, die zu viele Signale empfängt, als er sollte. Auch wenn er es nicht will, sieht und fühlt er dennoch mehr als andere. Er spürt Stimmungen, Spannungen, Gutes und Schlechtes schneller als jeder andere. Wenn er jemanden ansieht, sein Gesicht, seine Körperhaltung, den Klang einer Stimme, z.B. am Telefon, weiß sie bereits mehr als ihr Begleiter oder Gesprächspartner. Natürlich ist das nicht das Ende und es ist auch nicht so cool, denn der Kopf, das Gehirn muss jetzt alles verarbeiten, warum ist dieser Mensch so, braucht er Hilfe, wir kümmern uns um jemanden, wenn dieser Mensch überhaupt keine Ahnung davon hat. Wir registrieren mehr als andere, wir erfreuen uns an Kleinigkeiten wie ein Kind, wir leiden auch unter dem Übermaß an erlebten Eindrücken, genau wie ein kleines Kind. Vielleicht schreien und weinen wir nicht laut, aber wir können zum Beispiel nicht einschlafen, oder umgekehrt sind wir so müde, dass wir nicht aufwachen können, bis wir bis zum Ende durchgeschlafen haben. Was einen hochsensiblen Menschen beeinträchtigen und ermüden kann: ein sehr aktiver und ereignisreicher Tag, zu viele Menschenmassen, zu laute Musik über längere Zeit, laute Gesellschaft und jeder, der so ist, könnte wahrscheinlich noch etwas hinzufügen. Natürlich ist es ein Fehler, die oben genannten Empfindungen zu vermeiden. Im Gegenteil, wir müssen sie erleben, aber in Maßen zu unserem eigenen Wohl und Wohlbefinden. Damit uns jedes Erlebnis in gute Laune versetzt, Erinnerungen hinterlässt und uns positiv ermüdet. Es muss alles dosiert werden, um hinterher nicht krank zu werden.

Das ist mein Fall. Ich hasse den Zustand, in dem Angst in mir lauert und ich nicht weiß, wovor ich Angst haben soll, aber ich habe bereits Angst. Wenn ich plötzlich ohne Grund unruhig werde, zittere ich und denke darüber nach, was wieder passieren wird. Natürlich kann ich aus diesen Zuständen herauskommen, nicht weiter katastrophieren, etwas tun, das Freude macht, oder auf mich selbst hören, um herauszufinden, woher es kommt, wo es verborgen ist, was es mir sagen möchte. Ein langer, cooler Tag voller Eindrücke gibt mir entweder neue positive Energie für den nächsten Tag oder macht mich krank, im wahrsten Sinne des Wortes mit Fieber, einer Erkältung aus dem Nichts, Schmerzen am ganzen Körper und keiner Kraft aufzustehen. Mein Körper zeigt mir, dass es zu viel war, dass ich es übertrieben habe. Dies ist ein sehr interessantes und umfangreiches Thema, das auch in der Literatur beliebt ist. Ich habe dieses Konzept in der Klinik kennengelernt und bin bereit, mich weiterzuentwickeln und mehr zu lernen, um mir selbst zu helfen und zu wissen, was ich tun sollte. 

Wenn ich also jemand anderem mit diesem Beitrag helfen kann, tun Sie es bitte.

Moje anioły - meine Engel - my angels

Tam z góry patrzy na mnie kilka aniołów, które są dla mnie bardzo ważne.

One towarzyszą mi w snach, często są to sygnały które sprawdzają się w kolejnych dniach. Często dają mi do myślenia, gdy akurat coś mnie trapi. 

Najważniejsze że zawsze są ze mną, w tych snach, że dają mi poczucie zaopiekowania, dobroci i miłości. 

Te anioły jeszcze za życia były takie jak powinny być anioły. Zawsze dawały wsparcie,  dobroć, miłość, opiekę, dobre  słowo, radę,  po prostu były. 

Teraz tu ich brak, ale cenię to że mnie w nocy odwiedzają,  że dzięki nim moje sny przestały mieć formę co nocnego horroru. 

Za to jestem im wdzięczna,  a wdzięczność choćby wobec aniołów jest tak samo ważna.

Tęsknię za Wami moje anioły, brakuje mi Was, ale taki nasz los. Do zobaczenia kiedyś tam, gdzie wam teraz jest dobrze. 

Es gibt ein paar Engel, die von oben auf mich herabschauen und die mir sehr wichtig sind. Sie begleiten mich in meinen Träumen, sie sind oft Signale, die in den folgenden Tagen wahr werden. Sie bringen mich oft zum Nachdenken, wenn mich etwas stört. Das Wichtigste ist, dass sie in diesen Träumen immer bei mir sind, dass sie mir ein Gefühl von Fürsorge, Freundlichkeit und Liebe vermitteln. Diese Engel waren das, was Engel sein sollten, als sie noch lebten. Sie gaben uns immer Unterstützung, Freundlichkeit, Liebe, Fürsorge, gute Worte, Ratschläge, sie waren es einfach. Jetzt sind sie weg, aber ich weiß es zu schätzen, dass sie mich nachts besuchen, dass meine Träume dank ihnen nicht mehr die Form des nächtlichen Horrors haben. Dafür bin ich ihnen dankbar, und die Dankbarkeit auch gegenüber den Engeln ist genauso wichtig. Ich vermisse euch, meine Engel, ich vermisse euch, aber das ist unser Schicksal. Wir sehen uns irgendwann dort, wo es euch jetzt gut geht.

There are a few angels looking down on me from above who are very important to me. They accompany me in my dreams, they are often signals that come true in the following days. They often make me think when something is bothering me. The most important thing is that they are always with me in these dreams, that they give me a sense of care, kindness and love. These angels were what angels should be when they were still alive. They always gave support, kindness, love, care, good word, advice, they just were. Now they are gone, but I appreciate that they visit me at night, that thanks to them my dreams have ceased to have the form of every night horror. For this I am grateful to them, and gratitude even to the angels is just as important. I miss you my angels, I miss you, but this is our fate. See you sometime where you are good now

5.000 wejść na bloga - 5.000 Besuche auf dem Blog - 5.000 visits to the blog

Jestem mile zaskoczona taką okrągłą cyfrą 5.000 którą dziś pokazał licznik wejść na mój blog. 

Dziękuję za poświęcony czas, za to że interesuje Was to co tu publikuję. 

Mój były psycholog, Pan Sch., to jedna z kilku osób które motywują do pisania. Wiedział, że przelewanie słów na papier dobrze mi robi, że to taka forma terapii, którą prowadzę sama ze sobą. 

Tak więc, dzięki Panie Sch.

Piszę dalej i będę pisać. 

Robię to dla siebie, a jeśli ktoś lubi to czytać, to zapraszam do odwiedzin:  www.matka-zagadka@blogspot.com , do śledzenia mojego matkowego profilu na instagramie @matka-zagadka.blog lub czytaniu udostępnionych postów na Facebooku na moim profilu. 

Mam wiele pomysłów związanych z tym blogiem itd. , a więcej informacji niebawem  ...

Ich bin angenehm überrascht von einer so runden Zahl von 5.000, die heute der Besucherzähler meines Blogs anzeigte. Vielen Dank, dass ihr euch die Zeit genommen habt, euch für das zu interessieren, was ich hier poste. Mein ehemaliger Psychologe, Herr Sch., ist einer der wenigen Menschen, die mich zum Schreiben motivieren. Er wusste, dass es gut für mich war, Worte zu Papier zu bringen, dass es eine Form der Therapie war, die ich mit mir selbst durchführte. Also vielen Dank an Herrn Sch. Ich schreibe und werde weiter schreiben. Ich mache es für mich selbst, und wenn jemand es lesen möchte, lade ich euch ein:  www.matka-zagadka@blogspot.com zu besuchen, dem Instagram-Profil @matka-zagadka.blog zu folgen oder geteilte Beiträge auf Facebook in meinem Profil zu lesen . Ich habe viele Ideen zu diesem Blog usw., weitere Informationen folgen bald ...

I am pleasantly surprised by such a round number of 5,000, which was shown by my blog's visit counter today. Thank you for taking the time to be interested in what I am posting here. My former psychologist, Mr. Sch., is one of the few people who motivate me to write. He knew that putting words on paper was good for me, that it was a form of therapy that I was doing to myself. Many thanks to Mr Sch. I am writing and will continue to write. I'm doing it for myself and if anyone wants to read it, please visit www.matka-zagadka@blogspot.com, follow my mom's Instagram @matka-zagadka.blog or share the read posts on Facebook in my profile. I have lots of ideas for this blog etc, more info coming soon...

Strefa komfortu - Komfortzone

Nie będę tu mówić o komforcie i wygodnym życiu.

W moim przypadku strefa komfortu to takie ograniczanie samej siebie dla własnego bezpieczeństwa, komfortu, nie muszę,  nie umiem, boję się. 

Dużym krokiem w terapii jest opuszczanie strefy komfortu,  wychodzenie naprzeciw lękom, walka z samym sobą, że jednak potrafię, mogę i umiem. 

Ja mam na swoim koncie kilka pozytywnych kroków, gdzie zdecydowałam się opuścić moją strefę komfortu. 

Powiem krótko, opłaciło się. 

Zalet jest co niemiara: wzrasta poczucie wartości,  jesteś odważniejsza, cieszysz się jak dziecko i jesteś z siebie dumna, otwierają się przed tobą nowe możliwości, motywujesz się by czynić kolejne kroki naprzód.

A gdy już posmakujesz tych zalet, to za nic w świecie, nie zechcesz wrócić do tej szarej strefy, bo poza nią jest naprawdę kolorowo. 

Ich werde hier nicht über Komfort und ein angenehmes Leben sprechen.

In meinem Fall beschränkt sich die Komfortzone auf meine eigene Sicherheit, Bequemlichkeit, ich muss nicht, ich kann nicht, ich habe Angst. 

Ein großer Schritt in der Therapie besteht darin, die Komfortzone zu verlassen, sich Ängsten zu stellen und mit sich selbst zu kämpfen, dass ich kann, dass ich schaffe. Ich habe einige positive Schritte unternommen und beschlossen, meine Komfortzone zu verlassen. Kurz gesagt: Es hat sich ausgezahlt. Die Vorteile sind zahlreich: dein Selbstwertgefühl steigt, du bist mutiger, du bist glücklich wie ein Kind und stolz auf sich, es eröffnen sich vor dir neue Möglichkeiten, du motivierst dich, weitere Schritte nach vorne zu machen. Und wer diese Vorzüge erst einmal probiert hat, möchte um nichts in der Welt wieder in diese Grauzone zurückkehren, denn außerhalb davon ist es richtig bunt.

Cele i marzenia ; Ziele und Träume

Przeczytałam ostatnio, że kto nie ma w życiu celów ani marzeń, ten nie istnieje,  i nie jest mu łatwo żyć. Opiera się to na braku motywacji do osiągnięcia celu bądź spełnienia marzeń. Żyjemy sobie dzień po dniu w taki sam sposób, nie damy się niczym zaskoczyć bo wszystko znamy na pamięć, przebieg dnia identyczny przez cały tydzień, podobnie jak weekend. 

Ja przykładowo mam jakieś tam swoje cele, ale czy mam marzenia? Jeśli osiągasz swoje cele, jesteś coraz bliżej spełnienia marzeń, jesteś bogatszy w doświadczenia, odważniejszy, opuszczasz strefę komfortu i wystawiasz siebie i swój mózg na próbę. Potwierdzam, że to się opłaca i nigdy przenigdy nie pożałujesz zrobionego naprzód i wbrew sobie kroku. 

Ale co z marzeniami,  teraz gdy mam 46 na karku, gdy walczę o zdrowie,  gdy chcę żyć stabilnie i spokojnie. Myślę że poprzestanę na celach: na zdrowieniu i drodze do spokoju i stabilizacji, a one same przekształcą się w narazie bliżej nie określone marzenia. 

Ich habe kürzlich gelesen, dass diejenigen, die keine Ziele oder Träume im Leben haben, nicht existieren und dass es für sie nicht einfach ist zu leben. Es beruht auf mangelnder Motivation, ein Ziel zu erreichen oder einen Traum zu erfüllen. Wir leben Tag für Tag gleich, wir lassen uns von nichts überraschen, weil wir alles auswendig wissen, der Tagesablauf ist die ganze Woche über identisch, genau wie das Wochenende. Ich habe zum Beispiel einige Ziele, aber habe ich Träume? Wenn du deine Ziele erreichst, bist du deinen Träumen näher, bist reicher an Erfahrung, mutiger, verlässt deine Komfortzone und stellst dich und dein Gehirn auf die Probe. Ich bestätige, dass es sich auszahlt und Sie es niemals bereuen werden, einen Schritt nach vorne und gegen sich selbst gemacht zu haben. Aber was ist mit Träumen, jetzt, wo ich 46 bin, wenn ich für meine Gesundheit kämpfe, wenn ich ein stabiles und friedliches Leben führen möchte? Ich denke, dass ich bei den Zielen stehen bleiben werde: Erholung und der Weg zu Frieden und Stabilität, und sie selbst werden vorerst zu undefinierten Träumen werden.

Flower Power

W moim przypadku kwiaty I wszystko co się da wyhodować na balkonie daje niesamowitą radość i siłę. Począwszy od pierwszego pąka róży, pierwszego kwiata pomidora, czekającej na rozkwitnięcie lawendy. Każda róża jest inna, niektóre pachną tak pięknie, że mogę godzinami cieszyć się tym zapachem będąc na balkonie. Mięta, bazylia, natka pietruszki, to wspaniała świeże dodatki do napojów, do kucharzenia. Zapach krzaków pomidora to powrót do dzieciństwa u babci i dziadka w ogrodzie. Dlatego też tak chętnie eksperymentuję, pozwalam rosnąć, podziwiam, cieszę się i patrząc na zieleń odpoczywam. 

Jestem wdzięczna, że mogę i mam chęć na balkonowe ogrodowanie. Balkon to od wiosny mój drugi pokój, moje zacisze i miejsce relaksu. 

To darmowe koncerty i świergot ptaków oraz regularne loty samolotów na które uwielbiam patrzeć i nic nie robić. 

In meinem Fall schenken Blumen und alles, was man auf dem Balkon anbauen kann, unglaubliche Freude und Kraft. Beginnen Sie mit der ersten Rosenknospe, der ersten Tomatenblüte und warten Sie darauf, dass der Lavendel blüht. Jede Rose ist anders, manche duften so schön, dass ich diesen Duft stundenlang auf dem Balkon genießen kann. Minze, Basilikum und Petersilie sind tolle frische Ergänzungen zu Getränken und zum Kochen. Der Duft von Tomatensträuchern ist eine Rückkehr in die Kindheit im Garten von Oma und Opa. Deshalb bin ich so experimentierfreudig, lasse es wachsen, bewundere es, genieße es und ruhe mich aus, während ich ins Grüne schaue. Ich bin dankbar, dass ich Balkongärtnern kann und habe. Der Balkon ist seit dem Frühling mein zweites Zimmer, mein Rückzugsort und Ort der Entspannung. Es sind kostenlose Konzerte, Vogelgezwitscher und regelmäßige Flugzeugflüge, denen ich gerne zuschaue und nichts tue.

Krok po kroku - Schritt nach Schritt

 

Tak właśnie wygląda obecnie moje jestestwo. Albo sobie stoję w miejscu, obserwuję bieg wydarzeń, albo idę do przodu krok za krokiem. Daję sobie czas na myślenie, na podjęcie decyzji, na rozpatrzenie możliwości. Cieszę się gdy idę właściwą drogą, a uczę się na własnych błędach gdy z niej zboczę. 

Cieszę się gdy uda mi się pokonać stare lęki i dokonać czegoś dla mnie nowego. 

Wzrasta poczucie wartości i niezależności. 

Dużo w ostatnich miesiącach zebrałam takich doświadczeń,  a jeszcze więcej czeka mnie w najbliższej przyszłości. 

Wierzę w siebie, bo wiara czyni cuda i jestem gotowa do stawiania nowych kroków. 

*********************************************

So sieht mein Dasein im Moment aus. Entweder ich bleibe stehen, beobachte den Lauf der Dinge, oder ich gehe Schritt für Schritt vorwärts. Ich gebe mir Zeit zum Nachdenken, zum Entscheiden, zum Abwägen der Möglichkeiten. Ich bin glücklich, wenn ich den richtigen Weg einschlage und lerne aus meinen Fehlern, wenn ich davon abweiche.

Ich bin glücklich, wenn es mir gelingt, alte Ängste zu überwinden und etwas für mich Neues zu erreichen.

Mein Selbstwertgefühl und meine Unabhängigkeit wachsen.

In den letzten Monaten habe ich viele dieser Erfahrungen gemacht, und in der nahen Zukunft warten noch mehr auf mich.

Ich glaube an mich, denn der Glaube wirkt Wunder, und ich bin bereit, neue Schritte zu gehen.